ALTV All Around
ALTV News
บทความอื่นจาก Thai PBS
ALTV All Around
ALTV News
บทความ Thai PBS
I ate it again – ทำไมไม่กิน?
แชร์
ชอบ
I ate it again – ทำไมไม่กิน?
07 ต.ค. 65 • 14.30 น. | 82 Views
ขนาดอักษร : กลาง
ALTV CI

มื้อนี้กินอะไรดีนะ?

ประโยคที่ถูกถามมาเป็นพันเป็นหมื่นครั้ง

ถึงเวลาพักเที่ยงแล้ว กระเพาะก็โอดครวญโครกครากว่าหิวแล้วด้วย แต่ก็ยังนึกไม่ออกว่าอยากกินอะไร เพราะชีวิตอันแสนจำเจที่วนไปมาอยู่กับโรงอาหารใต้ตึกไม่ก็ร้านตามสั่งแถวบริษัทเวียนวนกันจนเบื่อ ทำเอาขี้เกียจจะคิดแล้วว่าเที่ยงนี้จะไปจบที่เมนูประจำจากคุณป้าแผงไหน

จนกลายเป็นวาระสำคัญมาหลายยุคสมัย เมื่อก่อนอาจจะแก้ปัญหาด้วยการห่อปิ่นโตมาแลกกันกินกับเพื่อนร่วมงานให้รสมือคนที่บ้านช่วยแก้เบื่อ พอเข้าสู่ยุคเดลิเวอรี่ สารพัดไรเดอร์ที่พร้อมส่งของกินจากทุกสารทิศถึงหน้าประตูก็พอทุเลาปัญหาไปได้ แต่ก็ไม่ได้อู้ฟู่ขนาดจะจ่ายค่าส่งรัว ๆ ทุกมื้อไหว บางคนถึงกับสร้างเมนูเซียมซีขึ้นมาซะเลย เขียนรายการอาหารที่เอื้อมถึงเอาไว้ให้หมดแล้วใช้วิธีสุ่มเอาว่าจะกินอะไร ในเมื่อเลือกไม่ได้ก็ให้ดวงกำหนดละกัน!

หลังจากพี่พอลล่าหัวหน้าแก๊ง เอ๊ย หัวหน้าแผนกเป็นตัวแทนเขย่าตัวเลือกออกมาได้แล้วว่าวันนี้เราจะไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือลุงแช่มกัน พี่พอลล่าก็หันไปหาพนักงานหน้าใหม่ที่ยังไม่มีทีท่าจะลุกจากโต๊ะ “วันนี้หวยออกที่ลุงแช่มล่ะ น้องมายด์จะไปกินด้วยกันมั้ย?” ซึ่งก็มักจะได้คำตอบปฏิเสธกลับมาว่าเพิ่งทานของว่างไปเมื่อสายบ้างล่ะ ยังไม่หิวบ้างล่ะ หรือไม่ก็ไม่ค่อยสบายไม่น่าจะลงไปไหว เป็นแบบนี้แทบทุกครั้ง...

“ให้ไวเลยยัยพลอย เดี๋ยวชั้นไม่มีเวลาเหลือไปสั่งขานมไข่มุก” อ้าว พี่พอลล่าเดินนำไปโน่นแล้ว เราและเพื่อนร่วมโต๊ะก๋วยเตี๋ยวจึงทยอยกันเดินตามเข้าลิฟท์ไป

ไม่รู้มีใครเคยชวนน้องมายด์ไปกินข้าวสำเร็จบ้างหรือยัง เอาเป็นว่าไม่ต้องถึงกับไปกินข้าวพร้อมกันนะ มีใครเคยเห็นน้องกินอะไรจริง ๆ บ้างมั้ยก่อนดีกว่า...

“น้องมายด์เค้าลดหุ่นล่ะมั้งแก” เต้ยเพื่อนรักพูดขึ้นมาอย่างกับได้ยินว่าเราคิดอะไรอยู่ในใจ

“วุ้ย! ตัวเล็กขนาดนั้นยังต้องลดอะไรอีกเหรอ เด็กสมัยนี้นี่นะไม่รู้จะอยากผอมไปถึงไหน” พี่พอลล่าบ่นอุบอิบ

“แหม...อิจฉาก็บอกมาเหอะพี่พอล จริง ๆ ก็อยากเกิดมา ‘ตะเร้กกก’ เหมือนน้องเค้าเหมือนกันใช่ป้ะล้ะ” เต้ยสวนขึ้นมาแบบไม่เว้นช่องว่าง

“อ้าวนังเต้ย! ปากดีแบบนี้จากพักเที่ยงเดี๋ยวจะได้กลายเป็นพักงานนะหล่อน!”

“ค่า ขอโทษค่า พี่พอลล่าตะเร้กกก” นังเต้ยลากเสียงล้อส่งท้าย ก่อนรีบสับเท้าเดินหนีไปในจังหวะที่ลิฟท์เปิดออกพอดี 

เหตุการณ์สมมติที่แต่งขึ้นมาเล่น ๆ นี้น่าจะเป็นบทสนทนาที่ไม่เกินจริงสักเท่าไหร่สำหรับพวกเรา เมื่อ beauty standard ในสังคมให้ความนิยมไปทางคนหุ่นดี ที่มันชักจะเป็น “คนหุ่นดี” เวอร์ชันที่เกินจริงขึ้นทุกที ดูจากขนาดของเสื้อผ้าที่มีขายอยู่ตามท้องตลาดก็ได้ เมื่อก่อนโน้นขนาดเล็กก็มีแค่ S ที่ย่อมาจาก small ต่อมาหลายแบรนด์ก็เริ่มผลิตไซส์ XS ออกมาสำหรับคนตัวเล็กกว่าปกติ ตรงกันกับคำแปลว่า extra small จนทุกวันนี้ไม่ว่าร้านไหนก็มีไซส์ XS ขายเป็นเรื่องธรรมดา

นอกจากขนาดของเสื้อผ้าที่มีจำนวน X นำหน้า S เยอะขึ้นเรื่อย ๆ เรายังถูกรุมล้อมด้วยภาพจำจากคนในสื่อมากมายทั้งดาราอินฟลูเอนเซอร์ที่ล้วนถ่ายรูปแต่งตัวหล่อสวยอวดเอวเอสลงโซเชียลมีเดียกันพรึ่บพรั่บ โน้มน้าวให้เรามองว่าถ้าอยากเฉิดฉายแล้วละก็ แบรนด์เนม รถแพง แว่นดำ สตาร์บั๊ก ต้องพร้อม หน้าเล็ก เอวบาง กล้ามท้อง คือของต้องมี

แล้วต้องดูแพงแค่ไหน แล้วต้องพยายามลดน้ำหนักอีกเท่าไหร่ถึงจะไล่ตามแฟชั่นได้ทันกันล่ะ?

พอถูกป้อนด้วยมาตรฐานสูงลิ่วบ่อยเข้า จากความสุขที่เคยเกิดขึ้นทันที่ที่ได้อั้มของอร่อย กลับกลายเป็นความรู้สึกผิดทุกครั้งเมื่อนึกถึงแคลอรีทีเพิ่งกินเข้าไป

จากที่เคยถามว่า “จะกินอะไรดี?” เริ่มกลายเป็นนั่งย้ำคิดย้ำทำว่า “จะกินอะไรได้บ้าง?” หรือหนักไปกว่านั้นก็คือ “จะอดอะไรได้ (อีก) บ้าง?”

จากที่เคยมองว่าคนเรามีจุดเด่นที่ต่างกัน ไม่จำเป็นต้องรูปร่างหน้าตาเป๊ะไปเสียหมดก็ได้ ก็ชักจะไม่มั่นใจว่าตกลงที่เรายังไม่ได้ดี ยังไปไม่ได้ไกลเท่าคนอื่น เป็นเพราะว่าเราไม่ “ดูแลตัวเอง” หรือเปล่า?

ไม่แปลกเลยที่ใครจะเคยมีความคิดเหล่านี้ ในเมื่อเราใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในสังคมก็ย่อมอดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบ พี่พอลล่าอาจจะฟังนังเต้ยล้อแล้วก็ทำเป็นยักไหล่ไม่ถือสา พอพลอยเห็นความตัวบางของน้องมายด์แล้วอาจจะตั้งใจว่าเย็นนี้จะต้องกลับบ้านไปเช็คหุ่นตัวเองที่หน้ากระจกบ้างแล้ว หรือเรื่องที่คุยเล่นกันในลิฟท์อาจจะทำให้เจน นุ่น โบว์ที่ไปกินก๋วยเตี๋ยวพร้อมกันมื้อนั้นเปลี่ยนเมนูจากตอนแรกที่จะสั่งเล็กชิ้นสดไปเป็นเกาเหลาผักเยอะ ๆ แทน ในขณะที่น้องมายด์ที่ปลีกตัวอยู่ออฟฟิศคนเดียวอาจจะกำลังหยิบข้าวกล่องใบโตขึ้นมากินอย่างรีบร้อนก่อนจะมีใครมาเห็นก็เป็นได้ ...ไม่มีใครรู้เลย

ก็ใครจะมารู้ล่ะ ว่าที่แต่ละคน “เลือกกิน” เนี่ย เค้าตั้งเป้าหมายเอาไว้ตรงไหน

...ว่าแต่ตัวเราเองล่ะรู้จริง ๆ หรือเปล่า ว่าที่กำลังแขม่วพุงอยู่ทุกวัน เราทำไปเพื่ออะไร?

ถึงแม้อาชีพของคุณคิมยุนอาผู้เขียนหนังสือ “I ate it again – อยากกิน แต่ไม่รู้ว่าหิวจริงหรือแค่เศร้า” คือ ผู้ให้คำปรึกษาด้านโรคพฤติกรรมการกินที่ผิดปกติ จะฟังดูแล้วรู้สึกแอบจริงจังน่ากลัว

แต่การเริ่มต้นแต่ละบทด้วยรูปแบบ Q&A เข้าใจง่ายนั้นทำให้เรารู้สึกเหมือนคุณคิมยุนอามาชวนเราไปเดินเล่นพลางพูดคุยแก้กังวลตามประสาคนหัวอกเดียวกัน ด้วยความเข้าใจจากประสบการณ์ทางอ้อมผ่านการให้คำปรึกษามามากมาย และประสบการณ์ตรงที่ตัวเธอเองก็เคยผ่านปัญหานี้มาอย่างหนักหน่วง จนพบว่าบางครั้งคนเราก็ไม่ได้ควบคุมอาหารแค่เพราะอยากผอมอย่างเดียว

ไม่ว่าคำถามในใจของคุณเที่ยงนี้จะเป็น “กินอะไรดี?” หรือ “ไม่กินอะไรดี?” เราคิดว่าหนังสือเล่มนี้มีคุณค่าทาง (การกิน) อาหารสำหรับคุณ

ขอให้อ่านและกินอย่างมีความสุขค่ะ

ทดลองอ่านตัวอย่างของหนังสือ คลิก>> “I ate it again – อยากกิน แต่ไม่รู้ว่าหิวจริงหรือแค่เศร้า” โดย คิมยุนอา แปลโดย จารุพรรณ์ สีดาฐิติวัฒน์ บลูมพับบลิชชิ่ง

เรื่อง : พัดชา เอนกอายุวัฒน์ // ภาพประกอบ : ณภัค ภูมิชีวิน

แท็กที่เกี่ยวข้อง
#Iateitagain, 
#Iateitagain–อยากกินแต่ไม่รู้ว่าหิวจริงหรือแค่เศร้า, 
#คิมยุนอา, 
#ผู้ให้คำปรึกษาด้านโรคพฤติกรรมการกินที่ผิดปกติ, 
#กินอะไรดี, 
#เลือกกิน, 
#ดูแลตัวเอง, 
#คนหุ่นดี, 
#beautystandard, 
#กลัวอ้วน, 
#ควบคุมอาหาร, 
#ขยับแว่น, 
#บทความ, 
#แนะนำบทความ, 
#บทความน่าอ่าน, 
#บทความALTV, 
#นักเขียน, 
#หนังสือเกาหลี, 
#พัดชา, 
#พัดชาเอเอฟ, 
#พัดชาเอนกอายุวัฒน์, 
#ไทยพีบีเอส, 
#ALTV, 
#ThaiPBS 
ผู้เขียนบทความ
avatar
พัดชา เอนกอายุวัฒน์
พัดชา
อาชีพดั้งเดิมเป็นนักร้อง มีถิ่นกำเนิดจากเวทีนักล่าฝัน เพลิดเพลินกับการดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ ไม่จำกัดว่าเน้นดราม่า หรือหนักข้อมูล มีความเชื่อส่วนตัวว่า มีสาระซ่อนอยู่ทุกที่ และมีเรื่องราวที่ชวนหาคำตอบอยู่เสมอ
ALTV CI
บทความที่เกี่ยวข้อง
THINK AGAIN – คิดอีกที, คิดอีกทีได้หรือเปล่า?
14 ส.ค. 65 • 10.00 น.
THINK AGAIN – คิดอีกที, คิดอีกทีได้หรือเปล่า?
ที่ที่ดีที่สุดในโลกอยู่ตรงนี้ – what we wait for.
07 ก.ย. 65 • 11.00 น.
ที่ที่ดีที่สุดในโลกอยู่ตรงนี้ – what we wait for.
ความโดดเดี่ยวของจำนวนเฉพาะ - ความเหงาเฉพาะเราคนเดียว
24 ก.ย. 65 • 10.10 น.
ความโดดเดี่ยวของจำนวนเฉพาะ - ความเหงาเฉพาะเราคนเดียว
#หลงยุคหลุดสมัย – between the line, between the time, between the timeline.
28 ก.ย. 65 • 08.00 น.
#หลงยุคหลุดสมัย – between the line, between the time, between the timeline.
ขยับแว่น
ขยับแว่น
ALTV All Around
ผู้เขียนบทความ
avatar
พัดชา เอนกอายุวัฒน์
พัดชา
อาชีพดั้งเดิมเป็นนักร้อง มีถิ่นกำเนิดจากเวทีนักล่าฝัน เพลิดเพลินกับการดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ ไม่จำกัดว่าเน้นดราม่า หรือหนักข้อมูล มีความเชื่อส่วนตัวว่า มีสาระซ่อนอยู่ทุกที่ และมีเรื่องราวที่ชวนหาคำตอบอยู่เสมอ
แท็กที่เกี่ยวข้อง
#Iateitagain, 
#Iateitagain–อยากกินแต่ไม่รู้ว่าหิวจริงหรือแค่เศร้า, 
#คิมยุนอา, 
#ผู้ให้คำปรึกษาด้านโรคพฤติกรรมการกินที่ผิดปกติ, 
#กินอะไรดี, 
#เลือกกิน, 
#ดูแลตัวเอง, 
#คนหุ่นดี, 
#beautystandard, 
#กลัวอ้วน, 
#ควบคุมอาหาร, 
#ขยับแว่น, 
#บทความ, 
#แนะนำบทความ, 
#บทความน่าอ่าน, 
#บทความALTV, 
#นักเขียน, 
#หนังสือเกาหลี, 
#พัดชา, 
#พัดชาเอเอฟ, 
#พัดชาเอนกอายุวัฒน์, 
#ไทยพีบีเอส, 
#ALTV, 
#ThaiPBS 
แชร์
ชอบ
ติดตามเรา