image

อย่าเกรงใจใครจนลืมเกรงใจลูก

12 ก.ย. 63 เวลา 13.00 น.
SHARE

หมอพบว่ามีปัญหาหนึ่งที่เป็นปัญหาคลาสสิคของครอบครัวคนไทย คือ หลายครั้งที่พ่อแม่ไม่มีอำนาจในการดูแลอบรมลูก "โดยแท้จริง" 


"พอผมบอกว่าเราเพิ่งกินพิซซ่าไปเมื่อวันก่อน ไว้รออาทิตย์หน้าค่อยกิน ลูกโทรหายาย ยายขับรถมาส่งพิซซ่าทันที พร้อมโวยวายว่าทำไมแค่นี้ตามใจลูกไม่ได้" 

"ป้าแอบให้หลานดูไอโฟนประจำ แถมบอกลูกว่าเดี๋ยวตอนแม่เผลอ ค่อยมาดูกับป้าอีก แต่อย่าบอกแม่นะ" 

"จะอะไรกันนักหนา จะปล่อยลูกร้องทำไม เรื่องแค่นี้เอง มา ๆ มาหาย่า ไม่ต้องไปฟังแม่เค้า วันหลังอยากได้อะไรมาบอกย่า" 

"พ่อแกเนี่ยนะ มันไม่ได้เรื่อง แค่นี้ก็ไม่รู้เรื่อง" 


การอยู่เป็นครอบครัวใหญ่

ที่ผู้ใหญ่หลายคนเข้ามาวุ่นวายกับหน้าที่ที่ควรเป็นของพ่อแม่ เนื่องจากความรักที่มากล้น และการที่พ่อแม่เองก็ไม่มีเวลาเลี้ยง หลายคนอยากเป็นที่รัก อยากเป็นฮีโร่ของหลานโดยหลงลืมไป ว่าเรากำลัง "มอบ" อะไรให้กับลูกหลาน 


การที่เด็กไม่เรียนรู้ว่าอะไรควรไม่ควร อะไรควรได้ไม่ควรได้ เพราะคนเลี้ยงพูดกันไปคนละเรื่อง มีความสำคัญต่อการไม่รู้ขอบเขตและควบคุมตนเอง 

การทำให้ตัวเองเป็นฮีโร่ของเด็กด้วยการตามใจ ส่งผลให้เด็กเติบโตเป็นเด็ก "เอาแต่ใจ" ..."เด็กเอาแต่ใจ" ที่ผลวิจัยทางวิทยาศาสตร์บอกว่า มีผลต่อการพัฒนาที่ไม่ดีของ "สมองส่วนคิด"...


การยกตัวเองให้ดีกว่าพ่อแม่ หรือทำให้พ่อแม่ดูไม่ได้เรื่อง ทำให้ตัวเด็ก "ไม่เคารพคนที่ควรเคารพ" นำมาซึ่งปัญหาการเลี้ยงดูมากมายในภายหลัง ที่สุดท้าย... ผลลบทั้งหลายก็ตกมาที่ลูกหลาน 


หมอแนะนำครอบครัวที่กำลังเจอปัญหาเหล่านี้แบบนี้นะคะ 

1. "อย่าจำยอม" แล้วปล่อยๆไป ลูกต้องการคนช่วยปกป้องเค้า ให้เติบโตไปในแนวทางที่ถูกต้อง 

2. ญาติฝั่งใคร ให้คนนั้นคุย 

3. มองที่เจตนาดี มองสิ่งดี ๆ ที่เค้ามีต่อลูกเรา คุยด้วยการไม่กล่าวโทษ แต่คุยแบบช่วยกันคิดหาทางออกกับปัญหา 

4. ไม่คาดหวังว่าผลลัพธ์จะออกมาสวยงาม แต่ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ก็แค่เข้าใจแต่ท่องไว้ "เรามีหน้าที่เกรงใจลูกของเรา" มากกว่าเกรงใจคนอื่น ยิ้มเข้าไว้ บอกว่าเราได้ทำสิ่งที่ต้องทำแล้ว 

5. การแยกบ้าน อาจเป็นเรื่องที่ต้องคิด ถ้ามันวิกฤติแบบยังไงก็คงแก้ไม่ได้ เราเปลี่ยนใครไม่ได้ แต่เปลี่ยนตัวเราได้ "เรามีหน้าที่ปกป้องครอบครัวของเรา" 

6. สำหรับปู่ย่าตายาย "จงช่วยให้พ่อแม่ได้ทำหน้าที่พ่อแม่" ปู่ย่าตายายที่น่ารัก คือ คนที่เล่นบทผู้ช่วยเหลือ ไม่ใช่ผู้ปกครองที่มีอำนาจกว่าพ่อแม่ "ลูกใคร ให้คนนั้นเลี้ยงเป็นหลัก" ทุกคนมีหน้าที่รับผิดชอบ "ลูกของตนเอง" 


..."รักลูก... อย่าเกรงใจใคร แต่ไม่เกรงใจชีวิตลูกเรานะคะเพราะหลายครั้งเราช่วยลูกได้ เริ่มจากเรื่องง่าย ๆ "ไม่ปล่อยวาง" ด้วยความเกรงใจ"...


บทความโดย

แพทย์หญิงจิราภรณ์ อรุณากูร กุมารแพทย์เวชศาสตร์วัยรุ่น เจ้าของแฟนเพจเลี้ยงลูกนอกบ้าน

แท็ก : บทความ , หมอโอ๋ , พ่อแม่ , เลี้ยงลูก , ครอบครัว , ThaiPBSKids , แพทย์หญิงจิราภรณ์ , เลี้ยงลูกนอกบ้าน
SHARE