image

ฝึกวินัยในการกินข้าวของเด็ก สร้างได้!

24 ก.พ. 64 เวลา 09.00 น.
Share

ถ้าบ้านไหนกำลังมีปัญหาเรื่องลูกกินยากหลัง 1 ขวบขึ้นไป และยังไม่จะจับจุดเริ่มแก้จากตรงไหน เรามีเคล็บลับดีดีที่จะแชร์ให้แม่ ๆ ไปลองใช้กันดูนะคะ

 

..."ทำความเข้าใจ "นม" ไม่ใช่อาหารหลักอีกต่อไปแล้ว นมแทนข้าวไม่ได้ อาหาร 5 หมู่ปริมาณพอเหมาะจะช่วยให้ลูกเราโตมีกำลัง ฉะนั้นไม่กินข้าว กินนมแทน เราห้ามหลงทาง"...

 

..."เรากินนมก่อนกินข้าว เราจะกินข้าวได้ 2-3 คำไหม ? ถูกต้อง...กินได้ไม่เยอะหรอก กินนมไปตั้งกล่องนึง หรือเข้าเต้าจนเต้าแฟบ ลูกก็เช่นกัน นมอิ่มไม่นานแต่ก็อิ่ม เลยไม่กินข้าว"...

 

..."เรากินขนมจุกจิกทั้งวัน เดี๋ยวขนมปัง ขนมถุง โน่นนี่ ข้าวเย็นบางทีแทบจะไม่หิว ลูกก็เช่นกัน กินจุ๊บ กินจิ๊บทั้งวันใครจะอยากกินข้าว ขนมอร่อยกว่าเยอะ ยิ่งไม่ใช่ขนมเด็กทีเด็ดเลยชอบกว่าปกติ"...

 

..."ถ้าเรารู้ว่าไม่กินข้าว แต่จะไปกินขนมได้ ไปขอนมได้หลังจากสู้กับแม่แล้ว เรารู้ว่ามีของรออยู่ เราก็สู้สิ ร้องสิ ร้องจนกว่าจะได้ เพราะรู้ตอนจบว่า ฉันจะได้แบบที่ต้องการ"...

 

 

ลูกหิว ลูกก็จะกิน

อย่าห่วงประคับประคอง อย่าห่วงลูกหิวแล้วต้องหาสิ่งอื่นมาแทนอาหารหลัก จนเราตั้งหลักไม่ได้และพร้อมจะล้มให้นมแทนทุกปัญหา


ข้อต่อไปจะตามมา "หิว = ต้องรอ"

ของกิน อาหารของตัวเอง ไม่บังคับ เรากำลังเริ่มสร้างวินัยกับลูก ที่จะติดตัวไปตลอดเวลากิน 30-40 นาที ให้เค้าลองดูกับความต้องการตัวเอง ไม่กินเราจะบายและยกเก็บ รอมื้อถัดไป ไม่ต่อนม

 

..."เกินไป โหดจัง"... ไม่เป็นไรนะคะ ถ้าใจอ่อนแพ้น้ำตาเราจะไม่ได้อะไรเลยจากการสอน แค่ตอนฝึกเท่านั้นแหละพอลงตัวรู้จักกินข้าวแล้วกินหน่อยก็ตามเค้าไม่ต้องหมดจานทุกมื้อ อย่าคาดหวังแม้กระทั่งกินก็ต้องกินให้หมดจานตลอด

 

ลูกก็เช่นกัน...เราเปลี่ยนคำตอบเดิมได้ ก็เพียงอดทนสักไม่กี่วัน แต่ทำให้ลูกเห็นว่า ไม่กินก็จะไม่มีอะไรต่อ หลังจากนี้จะหิวจริงและวีนมากขึ้น พอรู้ว่าเอาจริง รู้ไหมไอ้ตัวเล็กของเราปรับตัวดีกว่าที่เราคิด และจะไม่ยอมอดตายแน่ ๆ

 

อย่าบังคับ

ปล่อยให้เลือกเอง ตัดสินใจ มีขอบเขตให้เลือกแต่ไม่ได้ตามใจทุกอย่าง จัดสภาพแวดล้อมให้ดีนั่งกินเป็นที่เป็นทาง รูปแบบอาหารปลอดภัย ไม่คะยั้นคะยอ แทบเคี้ยวป้อนกลืนแทน อ้าหันซ้ายหันขวา เท่าไหร่เท่านั้น ปล่อยวาง ลูกอิ่มก็อิ่ม

 

กำหนดระยะเวลากินข้าว

ประมาณ 30 - 40 นาที ให้ลูก แต่ไม่ไล่ป้อนมื้อละชั่วโมง เปิดไอแพด ให้ป้อนได้เร็ว ๆ ดูทีวี เล่นของเล่นให้เพลินจนลืมกินเอง เบี่ยงเบน จนลูกลืมอาหารตรงหน้าว่าต้องกิน ทุกมื้อเลยเป็นเรื่องยากไปอีก ที่ต้องหาของมาล่อ อีกทั้งทำให้เค้าไม่สนใจของตรงหน้า พอเค้าเริ่มรู้เรื่อง การป้อนคำสั่ง อ้าปากกลืนแบบหุ่นยนต์ เค้าโตพอจะเริ่มหัดเริ่มทำอะไรเองได้แล้ว พยายามไม่ทำให้ลูกเป็นเด็กพิเศษโดยไม่รู้ตัว ไม่มีพวกนี้ก็กินข้าวได้ถ้าเราเข้าใจเริ่มตามขั้นตอน

 

ปล่อยให้ลูกหยิบอาหารเข้าปากเองเอง

Baby Led Weaning หรือเรียกสั้น ๆ ว่า BLW คือการที่ให้ลูกกินอาหารด้วยตัวเอง ควบคุมการใช้มือหยิบจับ ป้อนเข้าปากเอง โดยเป็นอาหารที่มีลักษณะคล้ายอาหารของผู้ใหญ่ (แต่ไม่ปรุงแต่งในขวบแรก) สอนจับช้อนเอง หรือจะใช้มือให้คล่อง สอนวิธีการให้ลูกกินยังไง ? จับยังไง ? เคี้ยวยังไง ?


พัฒนาการเหล่านี้ที่เริ่มได้ ลูกจะมีหน้าที่มีส่วนร่วมกับอาหารได้โดยอัตโนมัติ คือเค้ารู้ว่าเค้าเล่นอะไรได้บนโต๊ะอาหาร โฟกัสถูกจุด เริ่มช่วยเหลือตัวเองได้ ตักเข้าปาก สนุกกับการกิน ไม่ต้องพึ่งตัวช่วย กินอาหารพร้อมครอบครัวก็ยิ่งเรียนรู้ทำได้เร็วกินอร่อยขึ้น คุณพ่อคุณแม่แบ่งอาหารที่รสไม่จัดได้ ทานเมนูเดียวกันทั้งครอบครัว พิสูจน์ได้ว่าลูกมีความสุขในการกินเพราะเราแบ่งลูกกิน กินด้วยกันไปพร้อม ๆ กัน

 

ขนมกินตอนไหน

จริง ๆ แล้วกินได้ หรือไม่ควรอยู่ที่มุมมองและการเลือก เลือกให้ดี ไม่หวานจัด เค็มจัด ไม่ชูรสก็ดีมากเลือกมากเลือกน้อยดีกับตัวลูกเราเอง จำกัดให้พอดีพองาม เค้ก ไอศครีม ทานได้นิดหน่อย ลูกอม น้ำอัดลม เยลลี่ ถั่วแข็งเม็ด ๆ เสี่ยงมากก็เว้นไปก่อน ส่วนมากจะให้ผลไม้อบแห้งแทนขนมหวานกินขนมนอกเรื่องได้บ้าง.. บอกลูกให้เป็นกฎร่วมกันเลยว่า “ลูกจะได้กินขนม ต่อเมื่อกินข้าวแล้วนะ”

 

ทุกอย่างต้องใช้ "เวลา"

ความสม่ำเสมอ จำตอนตัวเองหัดขี่จักรยานสองล้อได้ไหม ? ขี่ไม่เป็น...กลัว...ตื่นเต้น อะไรก็ตามฝึกทุกวันอย่างสม่ำเสมอ ตัดความกลัวถึงจะทำได้ ลูกเราก็เป็นเราตอนเด็ก ๆ นั่นเอง

 

ให้เวลาเค้า จะกี่วัน กี่สัปดาห์ กี่เดือน ก็ตามให้เวลาให้ฝึก เค้าไม่รู้หรอกไข่เจียวนี่มันอร่อยไหม ปลานึ่งเป็นยังไง ผักจี่กระทะหอมน่ากินแค่ไหน ตอนนี้คือ “0” นี่ไง เรากำลังถ่ายทอด กำลังบอกอะไรมันแสนอร่อย

ให้เวลาลูกปรับตัว ได้หยิบมันมาดม แล้วขยำ "ปาทิ้ง"

 

ปาทิ้งทำไม...ทำไมไม่กิน ก็ยังไม่รู้จัก ไม่คุ้น มือยังไม่เคยพัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็กมากนัก กว่าอาหารจะถึงปากใช้เวลาสิ ต้องชิน ต้องคล่องเคยทำบ่อย ๆ ถึงจะทำได้ “ไม่มีอัจฉริยะข้ามคืน ทำปุ๊ปเป็นปั๊บ” หรือบอกว่า ลูกขยำทิ้งไม่กินเล่น เลยป้อนแล้ว เคยลองให้เค้าขยำกี่ครั้ง ถามตัวเองทำบ่อยไหม ฝึกจริง ๆ ไหม จริงนี่นานเท่าไหร่ หรือป้อนมากกว่า ถามใจเราดูกันน้าว่าเราให้โอกาสเค้าลองกี่ครั้ง

 

บางที “เราเองที่อดทนไม่พอ” ถ้าทำความเข้าใจมากขึ้น อดทนมากขึ้น ฝึกสอนอย่างเข้าใจ เรื่องนี้จะดีขึ้นจริง ๆ ค่ะ เป็นกำลังใจให้คุณแม่ทุกคนนะคะ ไม่ยากเกินความสามารถคุณแม่แน่นอน

 

บทความโดย

RockyJourney